แนะนำปากกาสีแดงสำหรับคัดลายมือไทย: วิธีเลือกขนาดหัวและประเภทหมึกให้เหมาะกับตัวอักษร

การเลือกปากกาสีแดงสำหรับการฝึกคัดลายมือไทยให้ประสบความสำเร็จนั้น ขึ้นอยู่กับระดับทักษะของผู้เขียนและรูปแบบตัวอักษรที่ต้องการฝึกฝน สำหรับผู้เริ่มต้นที่ต้องการเน้นการควบคุมโครงสร้างและสัดส่วนตัวอักษรให้แม่นยำ ปากกาลูกลื่นสีแดงขนาดหัว 0.7 มม. คือตัวเลือกที่ช่วยสร้างแรงต้านในการเขียนได้ดีที่สุด ส่วนผู้ที่ต้องการฝึกเขียนตัวอักษรหัวกลมตัวมนที่มีความอ่อนช้อย ปากกาเจลสีแดงขนาด 0.7 มม. ถึง 1.0 มม. จะช่วยให้เส้นสายไหลลื่นและมีสีสันที่คมชัดอย่างสม่ำเสมอ สำหรับผู้ฝึกซ้อมในระดับสูงที่ต้องการสร้างสรรค์อักษรวิจิตรหรืออักษรไทยโบราณที่มีเส้นหนา-บางเด่นชัด ปากกาคอแร้งหรือปากกาจุ่มหมึกที่ใช้คู่กับหมึกสีแดงเฉพาะทางคือเครื่องมือที่ตอบโจทย์ได้ดีที่สุด

การฝึกคัดลายมือไทยไม่ใช่เพียงแค่การลากเส้นตามรอยหยัก แต่คือการทำความเข้าใจสัดส่วน ช่องไฟ และจังหวะการลงน้ำหนักมือ การใช้ปากกาแดงในการฝึกฝนทำหน้าที่เป็นเครื่องมือช่วยนำสายตาที่ยอดเยี่ยม ช่วยให้คุณมองเห็นจุดเริ่มต้นของหัวตัวอักษรและทิศทางการตวัดหางได้อย่างชัดเจนเมื่อเปรียบเทียบกับเส้นร่างดินสอหรือเส้นตารางสีเทาบนกระดาษ

เกณฑ์การเลือกปากกาสีแดงสำหรับการฝึกคัดลายมือไทย

ปากกาสีแดงมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการเป็นเครื่องมือช่วยฝึก (Training Aid) สำหรับการคัดลายมือไทย โดยทั่วไปแล้วผู้ฝึกมักจะใช้ดินสอในการร่างโครงสร้างหรือใช้สมุดคัดลายมือที่มีเส้นตารางสีเทาอ่อน การใช้ปากกาแดงเขียนทับหรือเขียนกำกับจะช่วยสร้างความแตกต่างทางสายตา (Contrast) ทำให้ผู้เขียนสามารถประเมินข้อผิดพลาด สัดส่วนที่บิดเบี้ยว หรือช่องไฟที่ไม่เท่ากันได้อย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ ครูผู้สอนคัดลายมือยังนิยมใช้ปากกาแดงในการตรวจและเขียนแก้ไขทับบนผลงาน เพื่อชี้ให้เห็นจุดที่ต้องปรับปรุงอย่างชัดเจน

ขนาดหัวปากกาถือเป็นปัจจัยแรกที่ต้องพิจารณา ซึ่งมีตั้งแต่ขนาด 0.5 มม. ไปจนถึง 1.0 มม. ขนาดหัวปากกาที่แตกต่างกันจะส่งผลโดยตรงต่อความชัดเจนของโครงสร้างอักษรไทยที่มีความซับซ้อนสูง หากเลือกหัวปากกาที่เล็กเกินไป เช่น 0.5 มม. เส้นที่ได้อาจจะดูบางและสั่นไหวได้ง่ายเมื่อมือไม่นิ่งพอ ทั้งยังทำให้เห็นรอยหมึกขาดตอนได้ชัด แต่หากเลือกหัวปากกาที่ใหญ่เกินไป เช่น 1.0 มม. เขียนลงบนช่องตารางขนาดเล็ก หมึกจะไหลมารวมกันจนทำให้หัวตัวอักษรตัน (เช่น หัวของ ตัว ม, น, พ, ฟ) ส่งผลให้ตัวอักษรดูอึดอัดและขาดความประณีต

ประเภทของน้ำหมึกเป็นอีกหนึ่งเกณฑ์ที่ส่งผลต่อผลลัพธ์บนหน้ากระดาษอย่างมาก หมึกเจลให้ความลื่นไหลสูงและสีสันที่สดใสคมชัด แต่มีข้อจำกัดเรื่องการซึมผ่านเนื้อกระดาษและการแห้งช้า โดยเฉพาะในสภาพภูมิอากาศของประเทศไทยที่มีความชื้นสูงหรือในช่วงฤดูฝน ซึ่งอาจทำให้กระดาษฝึกเขียนซับน้ำหมึกมากเกินไปจนเส้นแตก (Feathering) ในขณะที่หมึกน้ำมันของปากกาลูกลื่นจะมีความหนืดสูงกว่า แห้งไวกว่า และไม่ซึมทะลุหลังกระดาษ แต่ต้องแลกมาด้วยการออกแรงกดที่มากกว่า ส่วนหมึกซึมหรือหมึกสำหรับปากกาจุ่มหมึกจะให้มิติของสีที่สวยงามแต่ต้องการกระดาษที่มีความหนาและคุณภาพสูงเป็นพิเศษ

เกณฑ์ด้านสรีรศาสตร์และการออกแบบด้ามปากกาก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน การฝึกคัดลายมือไทยเป็นกิจกรรมที่ต้องใช้สมาธิและความต่อเนื่องเป็นเวลานาน ปากกาที่ดีควรมีน้ำหนักที่สมดุล ไม่เบาเกินไปจนทำให้ควบคุมทิศทางยาก และไม่หนักท้ายเกินไปจนทำให้เมื่อยล้าข้อมือ จุดศูนย์ถ่วงของปากกาควรค่อนมาทางหัวปากกาเล็กน้อยเพื่อช่วยผ่อนแรงในการกด นอกจากนี้ บริเวณที่นิ้วมือสัมผัสควรมีปลอกยางนุ่มหรือมีการออกแบบที่จับให้รับกับสรีระของนิ้วมือ เพื่อป้องกันอาการเกร็งและนิ้วล็อกขณะฝึกซ้อม

อย่างไรก็ตาม ผู้ฝึกเขียนควรระลึกไว้เสมอว่าปากกาสีแดงมีข้อจำกัดในการใช้งานจริง แม้จะเป็นเครื่องมือที่ทรงประสิทธิภาพในการฝึกฝนและแก้ไขลายเส้น แต่ในบริบทการทำงานหรือการเรียนในประเทศไทย ปากกาสีแดงจะไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ในการเขียนเอกสารทางการ การทำข้อสอบ หรือการลงนามในสัญญาทางกฎหมาย ดังนั้น การใช้ปากกาแดงจึงควรจำกัดอยู่เฉพาะในขั้นตอนการฝึกฝนส่วนตัว การตรวจทานผลงาน หรือการสร้างสรรค์งานศิลปะตัวอักษรเท่านั้น

ประเภทปากกาสีแดงที่เหมาะสมกับการฝึกคัดลายมือ

การทำความเข้าใจคุณลักษณะเฉพาะของปากกาแต่ละประเภทจะช่วยให้คุณสามารถเลือกเครื่องมือที่สอดคล้องกับสไตล์การคัดลายมือและระดับทักษะของตนเองได้อย่างแม่นยำ ซึ่งปากกาแต่ละชนิดมีข้อดี ข้อจำกัด และความเหมาะสมกับรูปแบบตัวอักษรที่แตกต่างกันดังนี้

ปากกาเจล (Gel Pen): เน้นความลื่นไหลและมิติของเส้น

ปากกาเจลสีแดงเป็นที่นิยมอย่างมากในกลุ่มผู้ฝึกคัดลายมือระดับกลางที่เริ่มมีความคุ้นเคยกับโครงสร้างตัวอักษรแล้ว เนื่องจากน้ำหมึกเจลมีส่วนผสมของน้ำและสารเพิ่มความหนืดที่ลงตัว ทำให้หมึกไหลลื่นออกจากหัวปากกาได้อย่างสม่ำเสมอโดยไม่ต้องออกแรงกดมาก

• สถานการณ์ที่เหมาะสม: เหมาะสำหรับการฝึกเขียนตัวอักษรหัวกลมตัวมน (เช่น ตัวอักษรตามแบบกระทรวงศึกษาธิการ) หรือการเขียนตัวอักษรที่มีการตวัดหางอย่างพริ้วไหว เช่น อักษรแบบอาลักษณ์ เนื่องจากความลื่นของหมึกเจลจะช่วยให้การลากเส้นโค้งและเส้นตวัดมีความต่อเนื่องไม่สะดุด
• ข้อดี: ให้ลายเส้นที่มีความเข้มและคมชัดสูง สีแดงสดใสสม่ำเสมอตั้งแต่เริ่มลากเส้นจนจบ และช่วยลดอาการเมื่อยล้าของมือได้ดีเนื่องจากไม่ต้องใช้แรงกดในการเขียน
• ข้อจำกัด: น้ำหมึกเจลแห้งช้ากว่าหมึกประเภทอื่น ทำให้เสี่ยงต่อการเลอะเปื้อนหากมือไปสัมผัสโดนเส้นที่เพิ่งเขียน โดยเฉพาะผู้ที่เขียนหนังสือมือซ้าย นอกจากนี้ยังมีโอกาสซึมทะลุ (Bleed-through) ไปยังด้านหลังของกระดาษฝึกคัดลายมือที่มีความบางหรือความหนาแน่นต่ำกว่า 80 แกรม
• สิ่งที่ต้องตรวจสอบก่อนซื้อ: ควรอ่านฉลากเพื่อตรวจสอบว่าเป็นหมึกประเภทพิกเมนต์ (Pigment Ink) ซึ่งมีคุณสมบัติกันน้ำและทนต่อแสงแดดได้ดีกว่าหมึกประเภทสีย้อม (Dye Ink) รวมถึงเลือกขนาดหัวปากกาที่เหมาะสม โดยขนาด 0.7 มม. จะเป็นขนาดที่ใช้งานได้หลากหลายที่สุดสำหรับสมุดฝึกเขียนทั่วไป

ปากกาลูกลื่น (Ballpoint Pen): เน้นการควบคุมทิศทางและโครงสร้าง

สำหรับผู้เริ่มต้นฝึกคัดลายมือไทย ปากกาลูกลื่นสีแดงถือเป็นเครื่องมือฝึกฝนที่ดีที่สุดในการสร้างวินัยและการควบคุมกล้ามเนื้อมือ เนื่องจากน้ำหมึกที่มีความหนืดสูงจะสร้างแรงต้านตามธรรมชาติระหว่างหัวปากกากับพื้นผิวกระดาษ

• สถานการณ์ที่เหมาะสม: เหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้เริ่มต้นที่กำลังฝึกเขียนตัวอักษรหัวเหลี่ยม (เช่น ตัวอักษรแบบพระยาผดุงวิทยาประจันต์) หรือการฝึกคัดลายมือตัวบรรจงเต็มบรรทัดที่ต้องการความเป๊ะของโครงสร้างและเส้นตรงที่นิ่งสงบ
• ข้อดี: ควบคุมทิศทางของหัวปากกาได้ง่ายมาก หมึกแห้งทันทีที่เขียนทำให้หมดปัญหาเรื่องรอยหมึกเลอะเปื้อนมือ และสามารถเขียนลงบนกระดาษฝึกเขียนที่มีคุณภาพต่ำหรือกระดาษบางๆ ได้โดยไม่ซึมทะลุไปยังหน้าถัดไป
• ข้อจำกัด: เนื่องจากหมึกมีความหนืดสูง ผู้เขียนจึงต้องออกแรงกดมากกว่าปกติ ซึ่งอาจทำให้เกิดอาการเมื่อยล้าข้อมือได้ง่ายหากฝึกเขียนเป็นเวลานาน นอกจากนี้ ลายเส้นที่ได้จะมีความหนาที่สม่ำเสมอเท่ากันตลอด ทำให้ขาดมิติความหนา-บางและความพริ้วไหวทางศิลปะ
• สิ่งที่ต้องตรวจสอบก่อนซื้อ: ควรทดสอบเขียนลากเส้นยาวๆ เพื่อดูว่าหัวลูกลื่นหมุนได้ราบรื่นหรือไม่ ปากกาลูกลื่นที่ดีต้องไม่มีอาการหมึกขาดตอน (Skipping) หรือมีก้อนหมึกเยิ้มออกมาที่ปลายหัว (ขี้หมึก) ซึ่งจะทำให้งานเขียนดูสกปรก

ปากกาคอแร้งและปากกาจุ่มหมึก (Dip Pen & Fountain Pen): สำหรับตัวอักษรเฉพาะทาง

เมื่อผู้ฝึกฝนก้าวข้ามผ่านขั้นพื้นฐานและต้องการยกระดับการคัดลายมือไปสู่งานศิลปะตัวอักษร (Calligraphy) ปากกาคอแร้งและปากกาจุ่มหมึกจะเป็นเครื่องมือที่ช่วยเปิดกว้างจินตนาการและการสร้างสรรค์

• สถานการณ์ที่เหมาะสม: เหมาะสำหรับการฝึกเขียนอักษรไทยโบราณ อักษรประดิษฐ์ หรืออักษรริบบิ้นที่ต้องการเน้นมิติของเส้นหนาและเส้นบาง (Line Variation) อย่างชัดเจนและสง่างาม
• ข้อดี: ให้ความยืดหยุ่นในการสร้างสรรค์ลายเส้นสูงสุด ขนาดของเส้นจะเปลี่ยนแปลงไปตามทิศทางการลากและแรงกดของมือ ทำให้ผลงานเขียนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวและดูมีชีวิตชีวา
• ข้อจำกัด: มีความยากในการควบคุมสูงมากและไม่เหมาะสำหรับผู้เริ่มต้นอย่างเด็ดขาด ปากกาประเภทนี้ต้องการการบำรุงรักษาที่สูง ต้องล้างทำความสะอาดหัวปากกาทุกครั้งหลังใช้งานเพื่อป้องกันหมึกอุดตัน และจำเป็นต้องใช้คู่กับกระดาษเขียนคุณภาพสูงที่มีความหนาพิเศษเพื่อป้องกันการซึมและเส้นแตก
• สิ่งที่ต้องตรวจสอบก่อนซื้อ: ต้องตรวจสอบประเภทและความยืดหยุ่นของหัวปากกา (Nib Flexibility) ว่าเหมาะกับสไตล์การเขียนของเราหรือไม่ และต้องเลือกน้ำหมึกสีแดงที่ระบุชัดเจนว่าสามารถใช้ร่วมกับปากกาหมึกซึมหรือปากกาคอแร้งได้ เพื่อป้องกันไม่ให้หัวปากกาเสียหายจากสารเคมีในหมึกบางประเภท

ตารางเปรียบเทียบ: การจับคู่ขนาดหัวปากกากับรูปแบบตัวอักษรและขนาดช่องกระดาษ

เพื่อให้ผู้ฝึกคัดลายมือสามารถเลือกขนาดหัวปากกาและประเภทปากกาได้อย่างเหมาะสมกับแบบฝึกหัดที่ใช้งานอยู่ ตารางด้านล่างนี้แสดงการจับคู่ที่ลงตัวที่สุดเพื่อประสิทธิภาพในการเรียนรู้:

ประเภทปากกา	ขนาดหัวปากกาที่แนะนำ	รูปแบบตัวอักษรที่เหมาะสม	ขนาดช่องกระดาษมาตรฐานที่รองรับ
ปากกาลูกลื่น	0.7 มม. – 1.0 มม.	ตัวเหลี่ยม, ตัวบรรจงขั้นพื้นฐาน	ช่องขนาด 1.5 ซม. – 2.0 ซม.
ปากกาเจล	0.5 มม. – 0.7 มม.	ตัวมน, ตัวบรรจงทั่วไปที่มีรายละเอียด	ช่องขนาด 1.5 ซม. – 2.0 ซม.
ปากกาเจล	0.7 มม. – 1.0 มม.	ตัวมนขนาดใหญ่, ตัวอักษรประดิษฐ์	ช่องขนาด 2.0 ซม. – 2.5 ซม. ขึ้นไป
ปากกาคอแร้ง / ปากกาจุ่มหมึก	หัวตัด (Italic) หรือ หัว Flex	ตัวอักษรริบบิ้น, อักษรไทยโบราณ	ช่องขนาด 2.5 ซม. ขึ้นไป (หรือกระดาษเปล่า)

คำแนะนำเพิ่มเติมสำหรับการปรับเปลี่ยนขนาดหัวปากกา: เมื่อคุณจำเป็นต้องเปลี่ยนขนาดช่องกระดาษในการฝึกเขียน สิ่งสำคัญคือต้องปรับขนาดหัวปากกาให้สอดคล้องกันเสมอ หากช่องกระดาษฝึกเขียนมีขนาดเล็กลง (เช่น ลดจาก 2.5 ซม. เหลือ 1.5 ซม.) คุณควรลดขนาดหัวปากกาลงด้วย เพื่อรักษา “พื้นที่ว่างภายในหัวตัวอักษร” (Negative Space) ไว้ หากยังคงใช้หัวปากกาขนาดใหญ่ในช่องที่เล็กลง ลายเส้นจะเบียดกันจนทำให้อ่านยากและสูญเสียความสวยงามของโครงสร้างอักษรไทยไปโดยสิ้นเชิง

เช็กลิสต์ก่อนซื้อและวิธีทดสอบปากกาด้วยตัวเอง

การได้ทดลองจับและเขียนปากกาจริงก่อนตัดสินใจซื้อเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะช่วยให้คุณได้ปากกาที่เข้ากับสรีระมือของคุณได้อย่างแท้จริง โดยมีแนวทางในการทดสอบและเลือกซื้อดังนี้

การทดสอบความเข้ากันได้ในร้านค้าเครื่องเขียน

เมื่อคุณไปเลือกซื้อปากกาที่ร้านค้าเครื่องเขียนที่มีตัวอย่างให้ทดลองเขียน อย่าเพียงแค่เขียนชื่อตัวเองหรือลากเส้นตรงสั้นๆ เท่านั้น แต่ให้ใช้วิธีการทดสอบเชิงลึกดังต่อไปนี้:

• วาดรูปเลข 8 หรือวงกลมต่อเนื่อง: ให้ลองวาดรูปเลข 8 หรือเขียนวงกลมต่อกันเป็นเกลียวคลื่นบนกระดาษทดสอบ วิธีนี้จะช่วยทดสอบว่าลูกกลิ้งที่ปลายปากกาสามารถหมุนได้อย่างราบรื่นในทุกทิศทาง 360 องศาหรือไม่ และช่วยให้สังเกตได้ง่ายว่ามีอาการหัวปากกาขูดกระดาษ (Scratching) หรือไม่
• ทดสอบการหยุดเขียนแล้วเริ่มใหม่ (Start-up Test): ลองเปิดฝาปากกาทิ้งไว้ประมาณ 10-15 วินาที จากนั้นลองจรดปลายปากกาลงบนกระดาษทันที ปากกาที่ดีหมึกจะต้องไหลออกมาในทันทีโดยไม่ต้องออกแรงกดซ้ำหรือต้องฝนหัวปากกาก่อนเขียน
• ทดสอบการไหลของหมึกและความสม่ำเสมอ: ลองลากเส้นตรงยาวๆ ด้วยความเร็วคงที่เพื่อสังเกตว่าน้ำหมึกสีแดงที่ออกมามีความสม่ำเสมอหรือไม่ เส้นหมึกขาดตอนระหว่างทางหรือไม่

การตรวจสอบข้อมูลเมื่อสั่งซื้อผ่านช่องทางออนไลน์

หากคุณจำเป็นต้องสั่งซื้อปากกาแดงผ่านแพลตฟอร์มร้านค้าออนไลน์ ซึ่งไม่สามารถทดลองเขียนจริงได้ ให้ใช้เกณฑ์การตรวจสอบข้อมูลเหล่านี้เพื่อป้องกันความผิดหวัง:

• อ่านรีวิวที่เน้นการใช้งานจริง: หลีกเลี่ยงการดูเฉพาะคะแนนดาวรวม แต่ให้ค้นหาคำรีวิวที่พูดถึง "การซึมของหมึก" (Bleed-through) "ความเร็วในการแห้ง" และ "ความสม่ำเสมอของสี" จากผู้ใช้งานจริงที่นำไปใช้เขียนหนังสือหรือคัดลายมือ
• ตรวจสอบวันผลิตและวันหมดอายุ: ปากกาเจลและปากกาลูกลื่นมีอายุการใช้งานของน้ำหมึก หากเก็บไว้ในโกดังสินค้าที่ร้อนชื้นเป็นเวลานาน หมึกอาจจะแห้งหรือเยิ้มเสียหายได้ ควรเลือกซื้อจากร้านค้าที่เป็นทางการหรือร้านที่มีการหมุนเวียนสินค้าเร็ว

การทดสอบกับกระดาษฝึกคัดลายมือจริงที่บ้าน

เนื่องจากกระดาษที่ร้านค้าเตรียมไว้ให้ทดสอบมักจะแตกต่างจากกระดาษในสมุดฝึกคัดลายมือของคุณอย่างมาก ก่อนที่คุณจะตัดสินใจสั่งซื้อปากกาแดงรุ่นที่ถูกใจในปริมาณมาก (เช่น ซื้อยกกล่องเพื่อความประหยัด) แนะนำให้ซื้อปากการุ่นนั้นเพียง 1 ด้ามมาทดลองเขียนลงบนสมุดคัดลายมือที่คุณใช้งานอยู่เป็นประจำจริงเสียก่อน

ให้ลองเขียนตัวอักษรไทยที่มีหัวซับซ้อน เช่น ‘ณ’ หรือ ‘ญ’ แล้วสังเกตว่าหมึกซึมทะลุไปยังหน้าหลังของสมุดคัดลายมือหรือไม่ และสังเกตว่าเส้นหมึกมีการแตกตัวตามเส้นใยกระดาษหรือไม่ หากพบปัญหาเหล่านี้ คุณอาจจำเป็นต้องเปลี่ยนไปใช้ปากกาแดงประเภทที่มีความหนืดสูงขึ้น หรือพิจารณาเปลี่ยนสมุดฝึกคัดลายมือที่มีความหนาของกระดาษมากขึ้น

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

ปากกาสีแดงจำเป็นต่อการฝึกคัดลายมือไทยมากกว่าสีน้ำเงินหรือสีดำหรือไม่?

ปากกาสีแดงไม่ได้เป็นข้อบังคับทางกฎเกณฑ์ในการฝึกคัดลายมือไทย แต่ถือเป็นเครื่องมือช่วยฝึกฝนที่มีประโยชน์อย่างยิ่ง สีแดงจะช่วยสร้างความคอนทราสต์ทางสายตาที่ชัดเจนเมื่อเขียนทับลงบนเส้นร่างดินสอ ช่วยให้ผู้ฝึกสามารถมองเห็นและวิเคราะห์สัดส่วนของตัวอักษรที่เขียนผิดพลาดได้ง่ายขึ้น นอกจากนี้ การใช้สีแดงยังช่วยเน้นย้ำจุดเริ่มต้น (การม้วนหัวตัวอักษร) และจุดสิ้นสุด (การตวัดหาง) ทำให้สมองและกล้ามเนื้อมือจดจำโครงสร้างตัวอักษรไทยที่ถูกต้องได้รวดเร็วยิ่งขึ้น

ควรเลือกขนาดหัวปากกาเท่าไหร่สำหรับสมุดคัดลายมือมาตรฐาน?

สำหรับสมุดฝึกคัดลายมือไทยมาตรฐานทั่วไปที่มักมีขนาดช่องตารางกว้างประมาณ 2.0 ซม. ถึง 2.5 ซม. ขนาดหัวปากกาที่เหมาะสมที่สุดคือ 0.7 มม. ขนาดนี้จะช่วยให้ลายเส้นมีความหนาที่สมดุลกับขนาดช่อง ไม่ดูบางเกินไปจนโครงสร้างดูอ่อนแอ และไม่หนาเกินไปจนทำให้หัวตัวอักษรตัน โดยสัดส่วนที่ดีที่สุดในการคัดลายมือคือ ตัวอักษรควรมีความสูงประมาณ 70% ถึง 80% ของพื้นที่ช่องตาราง เพื่อให้เหลือพื้นที่ว่างรอบๆ ตัวอักษรช่วยให้อ่านง่ายและดูสบายตา